Adoptieakte Beëdigd Vertalen — Snel

Ja. De akte noemt de naam waaronder het kind is geboren en de naam die het na de adoptie draagt, en allebei horen ze in de vertaling. Voor de ontvanger vormen ze de schakel tussen een ouder stuk zoals de geboorteakte en de documenten van nu. Strijkt u het verschil glad, dan raakt die schakel zoek.

Zeker. Een buitenlandse adoptiebeschikking, het rapport van de centrale autoriteit en de geboorteakte van het kind kunnen in dezelfde opdracht mee. Houd er rekening mee dat de Nederlandse gemeente voor buitenlandse stukken legalisatie of een apostille uit het land van afgifte verlangt. Dat is een aparte route die u ter plaatse in gang zet.

Nederland kent alleen de volledige vorm: met de uitspraak vervallen de familierechtelijke banden met de oorspronkelijke ouders, behoudens bij een stiefouderadoptie, waar de band met uw partner blijft bestaan. Landen als Frankrijk kennen daarnaast een lichtere variant waarbij die banden in stand blijven. Op een Nederlandse akte valt over die keuze dus niets te lezen; wat de buitenlandse ambtenaar eruit haalt is het rechtsgevolg zelf, en dat is wat hij in zijn eigen register moet verwerken. Bij een buitenlandse akte ligt het omgekeerd: daar bepaalt de vermelde vorm hoe Nederland de adoptie overneemt.

Dat gebeurt met latere vermeldingen. Een naamswijziging komt er zo bij, en in zeldzame gevallen de herroeping die een meerderjarige geadopteerde bij de rechter kan vragen; samen bepalen die aantekeningen wat de akte vandaag zegt. Het exemplaar dat sinds de uitspraak in uw map ligt, kent ze niet. De vertaler is ingeschreven in het Rbtv en geeft weer wat er staat op het afschrift dat hij voor zich heeft; hoe vers dat afschrift is, bepaalt u met uw aanvraag bij de gemeente.